Socjologia

 

Socjologia jest nauką o życiu społecznym. Socjologia wiąże się z innymi naukami społecznymi, najważniejsze dyscypliny naukowe mające związek z socjologią to: psychologia, etnologia, etnografia.

 

Nauka – usystematyzowany zasób wiedzy uzyskanej w drodze metodycznie prowadzonych studiów; działalność badawcza zmierzająca do uzyskania tej wiedzy.

 

Życie społeczne – ogół zjawisk wynikających ze wzajemnego oddziaływania jednostek i zbiorowości (mówimy o nim gdy z faktu, że jednostka żyje w społeczeństwie wynikają pewne prawidłowości polegające na tym, że jednostka musi się przystosować do grupy społecznej; w tym znaczeniu socjologia zajmuje się tym czy dane zachowanie ma związek z zachowaniami całej grupy społecznej).

 

Socjolog – taki przedstawiciel dyscypliny naukowej, który jest przede wszystkim bezstronnym obserwatorem, ktoś kto dąży do poznania społeczeństwa w sposób zdyscyplinowany, nie może kierować się własnym systemem wartości, bo dyscyplina ta ze swej istoty jest naukowa. Socjolog zajmuje się np. problemem posłuszeństwa syna ojcu, społeczną organizacją pracy, powstańczą działalnością członków ujarzmionej narodowości. Dla socjologa ważne są zachowania o znaczeniu społecznym. Zachowania znaczące są to takie zachowania, które są wartościowe, spotykają się z aprobatą lub dezaprobatą społeczną (otoczenia). Socjologa interesuje głównie to co jest „specyficznie społeczne”, co wynika z wzajemnego oddziaływania ludzi na siebie, bez znaczenia czy są to działania spontaniczne, czy zamierzone i celowe (stosunki pomiędzy nauczycielem i uczniami w klasie, współdziałanie i rywalizacja w zakładzie pracy). Socjolog musi dbać o ścisłe znaczenie stosowanych terminów, nie może bezkrytycznie używać języka potocznego. Zainteresowania socjologa mają charakter teoretyczny, poznanie interesuje go dla samego poznania.

 

Pytania, które socjolog zawsze musi sobie zadawać:

§       Jak ludzie wobec siebie postępują?

§       Jakie są ich wzajemne stosunki?

§       Czy te stosunki społeczne organizują się w jakieś instytucje?

§       Jakie wartości, idee poruszają ludzi i instytucje?

 

Do życia społecznego należą także różnego rodzaju przystosowania do grupy społecznej, które są nieświadome. O życiu społecznym (życiu zbiorowym) mówimy dopiero wtedy, kiedy stwierdzamy istnienie trwałej więzi, czyli trwałego układu zależności i trwałych stosunków między osobami.

 

Reguły dowodów socjologicznych – kryteria:

§       obiektywizm,

§       kontrola nad osobistymi upodobaniami,

§       dokładnie widzieć niż osądzać normatywnie.

 

Metodologia jest ważna, jest to tylko narzędzie w zrozumieniu społeczeństwa. Statystyka nie tworzy socjologii, jest pomocna w odpowiedzi na pytania socjologiczne.

 

Socjalizacja jest to proces uczenia się właściwych danej kulturze ról społecznych. Oznacza to, że człowiek nie rodzi się ludzkim lecz staje się nim dopiero w procesie wychowania. Niemowlę jest organizmem biologicznym wyposażonym w wiele możliwości potencjalnych, które proces wychowania kształtuje. Socjalizacja jest to ta część całkowitego wpływu środowiska, która wprowadza jednostkę do udziału w życiu społecznym, uczy ją zachowania się według wzorów przyjętych w danym społeczeństwie, rozumienia kultury charakterystycznej w danym społeczeństwie. Socjalizacja kształtuje osobowość człowieka, przystosowuje go do życia w zbiorowości, umożliwia człowiekowi porozumiewanie się i inteligentne działania w ramach tej zbiorowości, uczy jak trzeba się zachowywać aby osiągnąć cele życiowe.