Mechanizm społeczny prowadzący do powstania grup celowych zaczyna się od potrzeb. Pewne potrzeby przekształcają się we wspólne interesy pewnej ilości osób i dla realizacji tych interesów konieczne jest osiąganie wspólnych celów (cele mogą być podobne niekoniecznie wspólne).

 

Cztery etapy powstawania grup celowych:

§      potrzeby ludzkie i dążenie do ich zaspakajania;

§      potrzeby prowadzą do działalności do zdobycia środków do ich zaspokojenia;

§      potrzeby przekształcają się w interesy szczególnie istotne do powstawania grup celowych;

§      dążenie do zaspakajania interesów prowadzi do stawiania sobie celów.

 

Więź w grupach cechuje się:

§      rozbudowanym systemem instytucji, urządzeń sformalizowanych, które umożliwiają współpracę ludzi bez wzajemnego osobistego kontaktu;

§      przyczynia się do powstania organizacji, która koordynuje działanie, dokonuje podziału pracy.

Socjologia pracy – jest takim działem socjologii, który zajmuje się pracą człowieka jako procesem społecznym a ściślej wpływem warunków społecznych na motywy, przebieg, wyniki i społeczne skutki pracy.

 

Praca jest procesem społecznym oznacza to, że człowiek w trakcie pracy oddziałuje nie tylko na środki produkcji na narzędzia ale i na siebie. Ludzie pracując zmierzają nie tyko do zaspokojenia potrzeb natury biologicznej czyli gromadzą środki na zakup pożywienia, ubranie, mieszkanie, ale również na zaspokojenie potrzeb społecznych.

 

Proces technologiczny polega na przetwarzaniu energii materialnej.

 

Proces ekonomiczny oparty jest na rozrachunku gospodarczym.

 

Ludzie poprzez pracę zapewniają sobie określone miejsce w społeczeństwie. Praca jest instrumentem do zdobywania władzy, autorytetu, uznania, prestiżu.

 

Praca – w znaczeniu socjologicznym jest celową działalnością człowieka, polegającą na przekształcaniu wartości przyrody i przystosowaniu jest do zaspakajania potrzeb ludzkich.

 

5 funkcji pracy:

§      praca jest warunkiem biologicznym egzystencji człowieka (człowiek musi produkować w przeciwieństwie do zwierząt które tylko czerpią);

§      praca umożliwia częściowe wyzwolenie się z bezwzględnej zależności sił przyrody;

§      dzięki pracy człowiek przekształca przyrodę i w ten sposób stwarza własne środowisko społeczne własną kulturę i cywilizację;

§      tworzy swoją historię jest podstawą rozwoju społecznego;

§      jest podstawową szczególną formą aktywności (praca kształtuje człowieka, rozwija jego zdolności fizyczne i umysłowe).

 

Wartości kultury nie tylko wytworzone umysłowo ale i fizyczne:

§      wartości materialne – (narzędzia, umiejętności techniczne);

§      wartości niematerialne – (doktryny społeczne, filozofia, wartości artystyczne).

 

System społeczny zakładu pracy – podstawowym elementem są ludzie w ich rolach społecznych. Zakład pracy jest szczególną instytucją, która kieruje się więzią społeczną – trwałe zależności między ludźmi wynikające ich uczestnictwa w procesie produkcji.

 

Kierowanie – jest zarządzaniem o charakterze operatywnym polegającym na:

§      przewidywaniu,

§      organizowaniu,

§      rozkazywać,

§      koordynować,

§      kontrolować.