Zarządzanie – polega na połączeniu 2 funkcji:

§      twórczej inicjatywy (lepsza organizacja  pracy i mobilizacji pracowników);

§      roli nadzorczej (zrutynizowanym procesie wykonywania zadań).

Zakład pracy – jest połączeniem organizacji i grupy celowej.

 

System społeczny zakładu pracy:

§      zespól stosunków międzyludzkich - (ludzie w ich rolach społecznych)

§      układ określonych grup i organizacji.

§      system stanowisk i pozycji społecznych.

 

Socjotechnika zarządzania – (w socjologii pracy) zmierza do tego aby usprawnić, w sposób racjonalny wykorzystać energię ludzką jaka tkwi w zakładzie pracy – „Kompetentna zaradność”.

 

Zasady socjotechniczne w zakładzie pracy:

  1.   Przewaga nagród nad karami.

Stosowanie kary jako głównego środka oddziaływania na pracownika. Jeśli ludzie wiedzą, że może spotkać ich tylko kara. Wolą zaniechać jakieś działanie nie ryzykować kary, pomniejsza się pewien zasób energii społecznej jaki tkwi w każdym pracowniku. Kara, jeśli jest podstawowym środkiem oddziaływania, wywołuje ujemne skutki z punktu widzenia całego zakładu.

Zachęta działa odwrotnie. Cała energia kieruje się przeciwko intencjom zakładu pracy każdy „okopuje się” woli nie ryzykować jakiejkolwiek działalności bo może go spotkać tylko kara nie nagroda.

 

  2.   W zakładzie powinna występować zasada integracyjna a nie dezintegracyjna.

Każdy zakład pracy składa się z wielu grup pracowników, ludzi różniących się między sobą wykonywanym zawodem, kwalifikacjami, wykształceniem, wiekiem, pochodzeniem, doświadczeniem zawodowym, orientacją kulturową, płcią. Każda z tych grup ma swój pogląd na funkcjonowanie zakładu. Dla dobra zakładu te wszystkie grupy powinny zgodnie działać, należy szanować autonomię tych grup, ich zdanie ale do momentu gdy  celem tych  grup jest porozumienie co do wspólnych wartości na których im zależy. Bez ścierania się przeciwieństw nie byłoby postępu, ale te przeciwieństwa grożą rozprężeniem całego zakładu, jeśli ich ścieranie wybiega po za określone ramy. Ale nie do końca bo spory są potrzebne, jeśli chcemy aby zakład był elastyczny i podatny na potrzebne różnorodne zmiany.

 

  3.   Kultywowanie tendencji rozwojowych nad zachowawczymi.

W życiu (grupie) są siły, które pchają naprzód w ich rozwoju ale i takie, które zmierzają do zachowania tradycyjnego układu rzeczy. Tendencje rozwojowe i zachowawcze w odniesieniu do socjotechniki są niezbędne, ale gdy zachowawcze biorą górę zakład pracy staje się celem samym, w sobie alienuje się od swych zadań nadmiernie się biurokratyzuje.

Skutki społeczne tendencji zachowawczych:

§      zachowawcza praktyka – unikanie ryzyka,

§      rodzenie się partykularyzmu wewnątrzzakładowego,

§      poszukiwanie nieformalnych sposobów załatwiania spraw służbowych,

§      preferowanie interesów krótkofalowych,

§      stosowanie utartych szablonowych metod postępowania,